SEDACJA WZIEWNA

Gaz rozweselający (podtlenek azotu) od wielu lat wykorzystywany jest w stomatologii w celu zmniejszania stresu i napięcia przed i w trakcie trwania zabiegu. Jest to coraz częściej spotykana metoda walki z lękiem i bólem w czasie leczenia stomatologicznego. Metoda ta jest powszechnie stosowana w USA, Wielkiej Brytanii, Szwajcarii, Danii, Szwecji, a obecnie również w Polsce.

Sedacja wziewna wprowadza pacjenta w stan przyjemnego oszołomienia, odprężenia, jednocześnie zachowując podstawowe odruchy i świadomość. Uspokojenie gazem rozweselającym jest bezpieczne i nieszkodliwe. Gaz rozweselający jest bezwonny, można go podawać dzieciom w każdym wieku.

Wdychanie gazów odbywa się przy pomocy specjalnej maseczki zakładanej tylko na nos pacjenta.

Uspokojenie wziewne zalecane jest szczególnie dla dzieci i dorosłych odczuwających silny strach przed leczeniem lub np. przed zastrzykiem.

Gaz rozweselający, oprócz wyraźnej redukcji lęku, wykazuje także działanie znieczulające, dzięki czemu bardzo dobre rezultaty uzyskuje się stosując podtlenek azotu dla dorosłych z nadwrażliwością szyjek, w czasie usuwania złogów nazębnych, kiedy znieczulenie wszystkich zębów jest niepraktyczne.

Podtlenek azotu osłabia odruch wymiotny.

Możliwe jest leczenie ubytków u dzieci bez znieczulenia.

Nie są konieczne specjalne przygotowania pacjenta, poza wstrzymaniem się od spożywania posiłków na 2 godziny przed zabiegiem, ani też nie ma specjalnych zaleceń po zakończeniu zabiegu, tzn. takich jakie wymagane są w przypadku znieczulenia ogólnego.

Gaz rozweselający przestaje całkowicie działać już po kilku minutach od zakończenia zabiegu.

Wskazania do zastosowania sedacji wziewnej N2O/O2.

Sytuacje kliniczne, w których zastosowanie sedacji przynosi najlepsze rezultaty.

  • Silny lęk przed jakimkolwiek leczeniem.

  • Silny lęk przed ukłuciem zarówno u dzieci jak i u dorosłych.

  • Silny odruch wymiotny.

  • Nadpobudliwość nerwowa.

  • Długie, monotonne lub szczególnie nieprzyjemne zabiegi chirurgiczne, protetyczne, wyciski szczęki u osób z silnym odruchem wymiotnym.

  • Usuwanie złogów nazębnych.

  • Otwieranie zęba ze zgorzelinowym rozpadem miazgi

  • Opracowywanie próchnicy początkowej.

Stany chorobowe, w których wskazane jest użycie sedacji wziewnej jako metody z wyboru:

  • Astma - N2O nie powoduje podrażnienia układu oddechowego. Zmniejszenie stresu wpływa na obniżenie ryzyka ataku. W mieszance oddechowej podawanej pacjentowi znajduje się ok. 60% tlenu. Poprawia to sprawność oddychania i samopoczucie pacjenta.

  • Padaczka - zmniejszenie stresu wpływa na zmniejszenie ryzyka ataku.

  • Choroby serca - brak wyraźnego wpływu N2O na układ sercowo-naczyniowy. Pacjent otrzymuje zwiększone stężenie tlenu (ok. 60%). Wskazania pulsoksymetru pokazują wtedy ok. 100%. Więcej tlenu dociera do naczyń wieńcowych. Ponadto nie zwiększa się zapotrzebowanie na tlen z powodu braku stresu.

  • Nadciśnienie krwi - Brak wpływu N2O na układ naczyniowy. Zmniejszenie lęku i stresu zabezpiecza przed nieoczekiwanym wzrostem ciśnienia krwi w czasie zabiegu.

  • Hemofilia - dzięki użyciu N2O można w pewnych przypadkach uniknąć konieczności wykonywania ukłucia igłą.

Przeciwwskazania stosowania sedacji N2O/O2:

  • Przeziębienie, przerost migdałków gardłowych - niedrożności górnych dróg oddechowych.

  • I trymestr ciąży.

  • Choroby psychiczne.

  • Stwardnienie rozsiane, porfiria, miastenia gravis.

  • Roztrzenie oskrzelowe, rozedma płuc.

  • Alkoholizm.

  • Brak współpracy pacjenta.